Wat is TENS?

TENS is een afkorting voor Transcutane Elektrische Neuro Stimulatie. Het betreft een klein apparaat dat via stroomimpulsen pijn vermindert. De indicatie voor toepassing is breed. De mammaTENS wordt vooral toegepast tijdens de zwangerschap bij:

Ook tijdens de bevalling wordt het TENS apparaat gebruikt voor pijnstilling. Zelfs na de bevalling is het apparaat te gebruiken voor herstel en het trainen van spieren. 

 

 

TENS, in het kort

Het TENS apparaat is net zo groot als een mobiele telefoon. Het zorgt voor een prikkeling van zenuwen via de huid (transcutaan) door middel van stroom. Dit gaat via elektroden ( TENS pleisters). De stroom die bij TENS wordt gebruikt is niet gevaarlijk. 

 

Bij het gebruik van een TENS-apparaat bepaalt u als gebruiker zelf de sterkte van de elektrische impulsen. Deze impulsen voelen prettig aan, als een licht kriebelend of kloppend gevoel. De stroomimpuls zorgt voor verstoring van de pijnprikkel richting de hersenen. Ook maakt het lichaam endorfine aan, een lichaamseigen pijn-dempende stof.

 

Voordelen TENS

Een belangrijk voordeel van TENS is de veiligheid voor u en uw baby. De behandeling kent nagenoeg geen bijwerkingen, ook niet bij langdurig gebruik. Bovendien zijn TENS-apparaten zeer eenvoudig in gebruik en kunt u de behandeling zelf doen. U kunt er zelfs mee rondlopen! Daarnaast kent TENS een brede toepasbaarheid en is het een uitstekend alternatief voor of aanvulling op pijn medicatie.

 

Nadelen TENS

U kunt het TENS apparaat niet gebruiken tijdens een waterbevalling. Bevalt u in het ziekenhuis en is een ruggenprik noodzakelijk of vertoont het apparaat een storing op de harttoon registratie ( CTG)? Dan moet het TENS apparaat worden uitgeschakeld. In enkele gevallen kunnen de TENS pleisters de huid irriteren. Overleg altijd met uw arts of verloskundige voordat u het apparaat gebruik. Wij raden u aan om onze informatie over voorzorgmaatregelen en contra-indicaties door te nemen.

 

Wetenschappelijk onderzoek

Elektrische neurostimulatie is uitvoerig wetenschappelijk onderzocht. TENS wordt al meer dan 50 jaar door artsen en therapeuten ingezet. TENS kan bij een scala aan pijnklachten worden toegepast, waaronder bevallingspijn en is een effectieve behandelmethode. Al in de jaren 70 zijn daarover de eerste onderzoeksresultaten gepubliceerd. Meer informatie over studies mbt TENS en zwangerschap.

 

Het gebruik van TENS-apparaten

De stroom van een TENS-apparaat wordt via elektroden ( TENS pleisters) op de huid overgebracht. Allereerst dient u de elektroden op de huid aan te brengen. De positie op de huid is afhankelijk van de indicatie.

 

TENS pleisters, soorten

Meestal worden zelfklevende elektroden gebruikt, die direct op de huid kunnen worden geplakt. De pleisters zijn verkrijgbaar in verschillende afmetingen. 

 

Welke afmeting elektroden u wilt gebruiken is een kwestie van persoonlijke voorkeur en bepaalt u zelf. De elektroden sluit u vervolgens met een kabeltje op het TENS-apparaat aan en u bent klaar om te beginnen met de behandeling.

 

Frequentie stroomimpuls

Op de meeste TENS-apparaten kunt u kiezen uit een aantal standaardprogramma’s voor het bestrijden van verschillende soorten pijn. Het belangrijkste verschil tussen de diverse programma’s is de frequentie. De frequentie is het aantal stroomimpulsen dat het TENS-apparaat per seconde afgeeft. Over de werking van de verschillende frequenties kunt u in het volgende hoofdstuk meer lezen.

De stroomsterkte (intensiteit) gedurende de behandeling met TENS is vrij instelbaar. U hebt zelf in de hand hoe sterk u de stroom voelt. Zo kunt u op elk moment tijdens de behandeling bepalen of de stroomsterkte voor u prettig is of dat u deze hoger of lager wilt instellen. Behandeling met TENS oefent invloed uit op de zenuwen in ons lichaam. De afzonderlijke frequenties hebben daarbij een verschillend effect.

 

Lage frequentie

Bij een lage frequentie als 2 Hz (= Hertz) worden per seconde 2 elektrische impulsen afgegeven. Deze impulsen worden als een kloppend gevoel onder de TENS-elektroden waargenomen. Als u nu bij een lage frequentie de stroomsterkte stap voor stap verhoogt, zult u al snel merken dat de spieren onder de elektroden zich met elke stroomimpuls aanspannen. Door deze spiertrekkingen worden in het lichaam bepaalde stoffen afgegeven. Dit zijn bijvoorbeeld endorfinen (de zogenoemde 'gelukshormonen'), die ervoor zorgen dat pijn onderdrukt wordt.

 

Hogere frequentie

Bij een hogere frequentie als 100 Hz worden 100 impulsen per seconde afgegeven. Deze geven een kriebelend gevoel en bewerkstelligen dat pijnprikkels niet meer of in mindere mate aan de hersenen worden doorgegeven. Dat werkt zo: stel dat een zenuw al een paar uur een pijnprikkel aan de hersenen doorgeeft. 

 

Als dezelfde zenuw nu door een elektrische impuls wordt geprikkeld, neemt de zenuw de nieuwe impuls als dringender en belangrijker waar. Doordat de zenuw niet twee impulsen tegelijkertijd kan geleiden, zal doorgaans de nieuwe, 'belangrijkere' prikkel worden doorgegeven, en niet meer de pijn. Bij een hogere frequentie wordt op die manier de pijngeleiding geremd.